Najpierw płacz, potem cztery mistrzostwa
Damian Reszka chciał plastikowy karabin, a dostał warcaby. Jak wspomina, prezent wywołał płacz. Jeszcze tego samego wieczoru usiadł jednak do gry z tatą — i tak zaczęła się historia, w której później pojawiły się cztery tytuły mistrza Polski.
Warcaby nie były nawet drugim wyborem. Trzyletni Damian Reszka chciał plastikowy karabin. Kiedy zamiast wymarzonej zabawki dostał grę, rozpłakał się jeszcze bardziej. Trudno o mniej obiecującą premierę przyszłej pasji.
Tak Reszka wspomina swój pierwszy kontakt z warcabami. Ważny ciąg dalszy nastąpił wieczorem: tata rozłożył grę i zaczęli grać. Między rozczarowaniem prezentem a pierwszą partią nie upłynęły więc lata, lecz kilka godzin.
Z perspektywy późniejszych osiągnięć ten początek nabiera szczególnego smaku. Reszka mówi, że zdobył mistrzostwo Polski, a następnie powtórzył ten sukces jeszcze trzykrotnie. W jego opowieści niechciany podarunek i cztery mistrzowskie tytuły należą do tej samej historii. Nie znaczy to oczywiście, że jedno wieczorne spotkanie przy warcabnicy tłumaczy całą sportową drogę.
Najciekawszy jest tu nie przepis na wychowanie mistrza, lecz różnica między reakcją na pudełko a doświadczeniem samej gry. Dziecko odrzuciło prezent, ale tego samego dnia spróbowało zagrać. To skromna, użyteczna wskazówka dla dorosłych wprowadzających dzieci w nowe zajęcia: pierwsze rozczarowanie nie musi być ostatnim słowem. W tej historii po płaczu przyszła wspólna partia.